آنها بجهان آمدند و مايه‌هاى افتخار ملتهاى وابسته بخودند ، اما در دل هر ايرانى هم‌چنان خانه كرده‌اند كه ستردن يادشان از خاطر نه‌تنها دشوار بلكه ناممكن است . روانهايشان شاد و اثرهايشان جاودانه در ياد باد . به يارى خداوند توانا و بخواست بىچون‌وچرايش ، در بخش سوم اين جلد ، اگر روزگار فرصت دهد ، دربارهء وضع نثر پارسى و احوال پارسىنويسان ، بر شيوهء دو بخش اول و دوم ، سخن خواهم گفت ، و تا آن زمان خوانندهء گرامى را در سايهء الطاف و عنايات الهى بازخواهم نهاد . لوبك ، 3 خردادماه 1364 ذبيح الله صفا